Ebû Râfi' radıyallâhu anhu'nun merfû' hadîsinde: “Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, müezzinin sesini işittiği zaman, müezzinin dediği gibi derdi; müezzin: حَىَّ عَلَى الصَّلاَِة “Hayye ales'salah.”, حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ “Hayye ale-l-felah.” dediği zaman: لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللّٰهِ “Lâ havle velâ kuvvete illâ Billâh” derdi.” buyrulmaktadır.
Yani: “Âli ve Azîm Allah Teâlâ'dan başkasıyla günah işlemekten, zararlı şeylerden dönüş, taat ve ibadet yapmak gücü aslâ yoktur.” demektir.
Müezzin: اَلصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ “es-Salâtu hayrun min-en-nevm.” = “Namaz uykudan daha hayrlıdır.” dediği zaman, işiten: صَدَقْتَ وَبِالقَوْلِ بَرَرْتَ “Sadakte ve bil'kavli berarte.” = “Doğru söyledin ve bu sebeble hayr kazandın.” der.
Câbir bin Abdullah radıyallâhu anhu'nun merfû' hadîsinde: “Kim ezanı işittiği zaman –yani sonrasında–:
اَللّٰهُمَّ رَبَّ هٰذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ اٰتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِى وَعَدْتَهُ
“Allâhumme Rabbe hâzih-id-da'vet-it-tâmmeti vessalât-il-kâimeh, âti Muhammeden-il-vesîlete velfadîlete, veb'ashu makâmen mahmûden-illezî veadtehu.” derse, kıyamet gününde şefaatim ona hak olmuştur.” buyrulmuştur.
Yani: “Allâhumme! Şu tam ve mükemmel davetin ve kat'î sûrette ikâme olan namazın sahibisin. Ey Rabb'im, cennette olan vesileyi, fazîleyi Hazreti Muhammed sallallâhu Teâlâ aleyhi ve sellem'e ver, Peygamberimiz'e va'detmiş olduğun Makâm-ı Mahmûd'a Onu gönder.” demektir.